ارائه یک معادله دبی- اشل ساده برای سرریزهای لولایی با فشردگیهای جانبی مختلف
دوره 30، شماره 1، بهار 1395، صفحه 52-62
https://doi.org/10.22067/jsw.v30i1.37043
ندا شیخ رضازاده نیکو، محمدجواد منعم، علی نقی ضیائی
چکیده سرریزهای لولایی در شبکههای آبیاری به منظور کنترل، تنظیم تراز سطح آب و اندازهگیری دبی جریان به کار میروند. مطالعات محدودی درخصوص روابط دبی- اشل این نوع سرریز ارائه شده است، با توجه به اهمیت و قابلیت خودکارسازی این سازه در شبکه های آبیاری، لازم است روابط ساده تری از دبی- اشل در شرایط مختلف برای آن استخراج گردد. در این پژوهش، با کاربرد قانون فررو، رابطه دبی برای کلیه سرریزهای لولایی با فشردگی های 4/0، 6/0، 8/0 و 925/0 ارائه گردید. به منظور تعیین ضرایب معادله دبی از داده های آزمایشگاهی با سه سرریز لولایی در هندسههای مختلف و داده های USBR برای سرریز لولایی با فشردگی 925/0 استفاده شده است. با مقایسه معادله استخراج شده با نتایج آزمایشگاهی، دقت رابطه ارائه گردیده برای جریان آزاد در محدوده 15± درصد به دست آمد که در کاربردهای عملی مطلوب میباشد.
توسعه مدل ریاضی الگوریتم یادگیری تقویتی برای خودکارسازی آببندهای کشویی در کانالها
دوره 29، شماره 4، پاییز 1394، صفحه 828-837
https://doi.org/10.22067/jsw.v0i0.24930
کاظم شاهوردی، محمدجواد منعم
چکیده امروزه با توجه به کمبود آب و ضعف مدیریت در بخش آب کشاورزی و به منظور استفاده بهینه از آب، بهبود عملکرد شبکه های آبیاری ضروری است. در سالهای اخیر، بکارگیری سامانههای کنترل خودکار پیشرفته به منظور بهبود عملکرد شبکه های آبیاری مورد توجه محققان قرارگرفته است. برای استفاده از این سامانهها، تهیه مدل ریاضی سیستم های کنترل خودکار و سازه های مربوط بصورت تلفیقی با مدلهای هیدرودینامیکی ضروری است. هدف اصلی این تحقیق، توسعه مدل ریاضی سیستم کنترل خودکار بالادست دریچه کشویی با استفاده از الگوریتم یادگیری تقویتی بصورت یک زیربرنامه در مدل هیدرودینامیکی ICSS است. دو سناریوی افزایشی و کاهشی برای جریان ورودی با دبی اولیه 25 لیتر در ثانیه در نظر گرفته شد و شبیه سازی انجام گرفت. شاخصهای حداکثر خطای مطلق، میانگین متوسط خطاها و زمان پاسخگویی سیستم برای ارزیابی عملکرد سیستم کنترل توسعه داده شد. مقادیر این شاخصها برای سناریوی کاهش جریان برابر صفر بدست آمد. نتایج حاصل نشان می دهد مدل توسعه یافته عملکرد مناسبی داشته و سطح آب را بخوبی کنترل می کند. از این رو توسعه آن برای کانالهای آبیاری پیشنهاد می شود.
بهینه سازی شبکه چاههای مشاهده ای برای تخمین بیلان با روش نوسان دوگانه سطح آب زیرزمینی
دوره 22، شماره 2، بهار 1387
https://doi.org/10.22067/jsw.v0i22.1035
ناصر گنجی خرم دل، کوروش محمدی، محمدجواد منعم
چکیده چکیده در امر مدیریت پایدار منابع آب تجدید پذیر در سطح یک آبخوان، تخمین بیلان آب زیرزمینی از اهمیت زیادی برخوردار می باشد. بهره برداری های بیش از حد از این منابع آبی برای مصارف کشاورزی و خانگی، بیشتر در جوامعی همانند ایران رخ میدهد که اقتصادشان به طور عمده بر مبنای تولیدات کشاورزی میباشد. استفاده از تغییرات سطح آب زیرزمینی در دو دوره خشک و مرطوب سال2 یک روش معتبر برای محاسبه بیلان آب زیرزمینی می باشد. در این روش، وجود یک شبکه پیزومتریک که سطح آب زیرزمینی را با دقت خوبی اندازه گیری نماید، لازم و ضروری بوده، لذا در این تحقیق، روشی جهت بهینه نمودن شبکه پایش به طوری که بتوان بیلان آب زیرزمینی را با دقت مناسب تخمین زد، ارایه شده است. در این روش با استفاده از زمین آمار درجه اهمیت هر چاه مشاهده ای بررسی گردیده و تأثیر آن در تعیین بیلان آب زیرزمینی به دست می آید. به این ترتیب با استفاده از تجزیه و تحلیلهای صورت گرفته، میتوان شبکه بهینه را بهدست آورد. به منظور کاربرد و آزمایش روش پیشنهادی، دشت آستانه-کوچصفهان در استان گیلان به مساحت 1173 کیلومتر مربع انتخاب گردید. تعداد 57 چاه موجود بررسی زمین آماری شده و نیم تغییر نمای از نوع کروی بهترین نتیجه را نشان داد. نتیجه حاکی از این بود که شبکه بهینه حاصل با استفاده از نقاط اندازهگیری کمتر یعنی 33 چاه، میتواند مقدار بیلان آب زیرزمینی را بدون تغییر قابل ملاحظه ای بهدست آورد. واژههای کلیدی : بیلان آب زیرزمینی، گیلان، شبکه پایش سطح ایستابی، بهینه سازی، زمین آمار
