تحلیل ردپای انرژی در تولید برنج، ذرت علوفهای و سیبزمینی (مطالعه موردی: سه شهرستان استان لرستان)
دوره 40، شماره 1، فروردین و اردیبهشت 1405، صفحه 17-1
https://doi.org/10.22067/jsw.2026.95938.1505
فاطمه آزادپور، مسعود شاکرمی، سید یعقوب کریمی
چکیده افزایش جمعیت و تقاضا برای غذا تغییراتی را در عملیاتهای کشاورزی و بالا رفتن مصرف نهادههایی چون سوخت، برق، کودهای شیمیایی و سموم به همراه داشته است. این پژوهش به تحلیل و مقایسه مصرف آب و انرژی در تولید برنج، ذرت علوفهای و سیبزمینی در شهرستانهای درود، کوهدشت و ازنا در استان لرستان در سال 1403 میپردازد. جامعه آماری شامل هزار کشاورز فعال در تولید این محصولات در شهرستانهای مذکور بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران (با سطح اطمینان 95 درصد و میزان خطای 7 درصد)، 188 نفر برآورد گردید. مقایسه مصرف انرژی ورودی در محصولات سیبزمینی، برنج و ذرت علوفهای نتایج متفاوتی را نشان داد بهطوریکه، سیبزمینی با 123048 مگاژول بر هکتار، بیشترین و ذرت علوفهای با 98644 مگاژول، کمترین میزان مصرف انرژی را دارند. همچنین، ذرت علوفهای با 85/60 درصد بالاترین وابستگی نسبی به انرژی سوخت را دارد، در حالیکه این نسبت برای برنج 50 درصد و سیبزمینی 17/58 درصد است. این یافته بر اهمیت تفکیک منابع انرژی برای درک بهتر الگوهای مصرف در محصولات مختلف تأکید دارد. مقایسه اجزای انرژی ورودی، حاکی از بالابودن سهم سوخت فسیلی در همه محصولات است؛ بیشترین درصد سوخت در ذرت علوفهای (85/60 درصد) و بیشترین میزان عددی مربوط به سیبزمینی (09/715084 مگاژول در هکتار) است. پس از سوخت فسیلی، ماشینآلات کشاورزی با متوسط سهم 30 درصد و کودهای شیمیایی با میانگین 10 درصد در رتبههای بعدی قرار دارند. از نظر مصرف انرژی آب آبیاری، برنج (28/9 درصد) و ذرت علوفهای (06/2 درصد) بهترتیب بیشترین و کمترین میزان را دارند. نتایج فوق تأکید مینماید که ارتقاء کارایی مصرف انرژی در بخش کشاورزی کشور نیازمند راهکارهایی از جمله استفاده از فناوریهای نوین آبیاری، اصلاح شیوههای مصرف نهادهها، آموزش بهرهبرداران و توسعه کشاورزی پایدار و دانشبنیان است.
