وحید مظفری؛ فریبا خالقی
چکیده
طبق تحقیقات انجام شده تولید و فعالیت هورمونهای گیاهی تحت تأثیر عوامل طبیعی و عناصر غذایی مورد نیاز گیاه قرار گرفته و نیتروژن مهمترین تأثیر را بر تولید و انتقال جیبرلیک اسید به اندامهای هوایی گیاه دارد. بهمنظور بررسی اثر جیبرلیک اسید و نیتروژن بر برخی پارامترهای فیزیولوژی و عناصر غذایی کممصرف پسته (رقم قزوینی) تحت تنش شوری، ...
بیشتر
طبق تحقیقات انجام شده تولید و فعالیت هورمونهای گیاهی تحت تأثیر عوامل طبیعی و عناصر غذایی مورد نیاز گیاه قرار گرفته و نیتروژن مهمترین تأثیر را بر تولید و انتقال جیبرلیک اسید به اندامهای هوایی گیاه دارد. بهمنظور بررسی اثر جیبرلیک اسید و نیتروژن بر برخی پارامترهای فیزیولوژی و عناصر غذایی کممصرف پسته (رقم قزوینی) تحت تنش شوری، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل سه سطح شوری (صفر، 1000 و 2000 میلیگرم کلرید سدیم در کیلوگرم خاک)، سه سطح نیتروژن (صفر، 75 و 150 میلیگرم در کیلوگرم خاک از منبع نیترات آمونیوم) و سه سطح جیبرلیک اسید (صفر، 250 و 500 میلیگرم در لیتر) بودند. نتایج این آزمایش نشان داد که شوری کلرید سدیم محتوای کاروتنوئید و شاخص کلروفیل فلورسانس را نسبت به شاهد کاهش داد، ولی با اعمال تیمارهای جیبرلیک اسید و نیتروژن پارامترهای ذکر شده با افزایش چشمگیری نسبت به شاهد روبرو شد. با توجه به اینکه شوری کلرید سدیم سبب افزایش میزان پرولین برگ گردید، کاربرد 150 میلیگرم نیتروژن و محلولپاشی 500 میلیگرم در لیتر جیبرلیک اسید این پارامتر را به ترتیب 55 و 26 درصد افزایش داد، اما کاربرد توأمان این دو تیمار در بالاترین سطوح خود باعث افزایش 79 درصدی پرولین نسبت به شاهد شد. نتایج این آزمایش همچنین نشان داد، با افزایش شوری کلرید سدیم غلظت عناصر آهن، منگنز و روی افزایش ولی غلظت مس اندام هوایی و ریشه کاهش یافت، لیکن با کاربرد 150 میلیگرم نیتروژن و با مصرف 500 میلیگرم در لیتر جیبرلیک اسید غلظت مس نیز افزایش یافت. بهطور کلی نتایج این آزمایش نشان داد در شرایط شوری کلرید سدیم، کاربرد جیبرلیک اسید و نیتروژن به تنهایی و یا توأمان از طریق بهبود پارامترهای فیزیولوژی و همچنین افزایش غلظت عناصر غذایی کم مصرف عملکرد گیاه پسته در شرایط تنش شوری کلرید سدیم را بهبود بخشید.
طیبه پوربافرانی؛ احمد تاج آبادی پور؛ وحید مظفری؛ عبدالرضا اخگر
چکیده
خاکهای ایران عمدتاً آهکی هستند که در آنها کمبود عناصر کممصرف از جمله منگنز به دلیل pH بالا و تثبیت عناصر غذایی مشاهده میشود. هدف این مطالعه بررسی اثر منگنز بر رشد و ترکیب شیمیایی نهالهای پسته در تعدادی از خاکهای آهکی با خصوصیات فیزیکی و شیمیایی متفاوت بود. برای این منظور یک آزمایش گلخانهای به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً ...
بیشتر
خاکهای ایران عمدتاً آهکی هستند که در آنها کمبود عناصر کممصرف از جمله منگنز به دلیل pH بالا و تثبیت عناصر غذایی مشاهده میشود. هدف این مطالعه بررسی اثر منگنز بر رشد و ترکیب شیمیایی نهالهای پسته در تعدادی از خاکهای آهکی با خصوصیات فیزیکی و شیمیایی متفاوت بود. برای این منظور یک آزمایش گلخانهای به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل سه سطح منگنز (0، 10 و 20 میلیگرم منگنز در کیلوگرم خاک به صورت سولفات منگنز) و 12 نوع خاک متفاوت از منطقهی رفسنجان در جنوب ایران بود. نتایج نشان داد که کاربرد 10 میلیگرم منگنز در کیلوگرم خاک باعث افزایش برخی پارامترهای رشدی گردید. ترکیب شیمیایی (غلظت و جذب) اندام هوایی نهالهای پسته هم تحت تأثیر کاربرد منگنز قرار گرفت. کاربرد منگنز غلظت و جذب آهن، غلظت روی و مس را در اندام هوایی نهال پسته کاهش داد بهطوریکه بالاترین غلظت این عناصر در تیمار شاهد مشاهده شد. کاهش غلظت عناصر مس و روی در تیمار 10 میلیگرم منگنز در کیلوگرم خاک از لحاظ آماری معنیدار نبود ولی در تیمار 20 میلیگرم در کیلوگرم معنیدار شد.
وحید مظفری؛ لیلا امیدی
چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر پتاسیم و شوری بر برخی پارامترهای مرفولوژیکی و فیزیولوژیکی پسته (رقم بادامی زرند)، آزمایشی بهصورت فاکتوریل با دو فاکتور شوری (صفر، 100 و 200 میلیمولار کلریدسدیم) و پتاسیم (صفر و 1 میلیمولار پتاسیم از منبع نیترات پتاسیم) در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تکرار در محیط پرلیت انجام شد. جهت بررسی غلظت پرولین و قندهای ...
بیشتر
بهمنظور بررسی تأثیر پتاسیم و شوری بر برخی پارامترهای مرفولوژیکی و فیزیولوژیکی پسته (رقم بادامی زرند)، آزمایشی بهصورت فاکتوریل با دو فاکتور شوری (صفر، 100 و 200 میلیمولار کلریدسدیم) و پتاسیم (صفر و 1 میلیمولار پتاسیم از منبع نیترات پتاسیم) در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تکرار در محیط پرلیت انجام شد. جهت بررسی غلظت پرولین و قندهای احیاءکننده در دو زمان مختلف (سه و شش روز پس از اعمال شوری) طرح بهصورت فاکتوریل اسپلیت با سه تکرار تجزیه گردید و در آن شوری× پتاسیم بهعنوان فاکتور اصلی در قالب طرح کاملاً تصادفی و زمان بهعنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. نمونهبرداریهای مربوط به غلظت پرولین و قندهای احیاءکننده، سه و شش روز پس از اعمال شوری انجام گرفت. نتایج حاصله نشان داد، با افزایش شوری (کلرید سدیم) از صفر به 100 میلیمولار، وزن خشک اندام هوایی و ریشه بهترتیب حدود 17 و 15 درصد افزایش معنیداری یافت. با افزایش پتاسیم از صفر به 1 میلیمولار، وزن خشک اندام هوایی از 885/0 به 007/1 گرم در هر گلدان رسید. کاربرد 1 میلیمولار پتاسیم، ارتفاع گیاه و تعداد برگ را بهطور معنیداری افزایش داد. افزایش شوری موجب افزایش معنیدار سدیم و کاهش منیزیم گیاه گردید. غلظت پرولین و قندهای احیاءکننده سه روز پس از اعمال شوری افزایش معنیداری حاصل نمود در حالیکه پتاسیم غلظت پرولین را کاهش داد. همچنین، عامل زمان بهطور معنیداری غلظت قندهای احیاءکننده را تحت تأثیر قرار داد بهطوری که با گذشت 72 ساعت غلظت قندهای احیاءکننده کاهش معنیداری حاصل نمود اما در مورد غلظت پرولین اینگونه نبود.
سمانه اسکندری؛ وحید مظفری؛ احمد تاج آبادی پور
چکیده
چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر سطوح مختلف مس و شوری بر خصوصیات فتوسنتزی، فعالیت آنزیمی و بافت آوندی نهالهای دو رقم پسته، یک آزمایش فاکتوریل با سه فاکتور، شوری در پنج سطح (۰، 800، 1600، 2400 و 3200 میلی گرم در کیلوگرم خاک از منبع کلرید سدیم)، مس در چهار سطح (۰، 5/2، 5 و 5/7 میلیگرم مس در کیلوگرم خاک از منبع سولفات مس) و دو رقم پسته ( بادامی زرند و قزوینی)، ...
بیشتر
چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر سطوح مختلف مس و شوری بر خصوصیات فتوسنتزی، فعالیت آنزیمی و بافت آوندی نهالهای دو رقم پسته، یک آزمایش فاکتوریل با سه فاکتور، شوری در پنج سطح (۰، 800، 1600، 2400 و 3200 میلی گرم در کیلوگرم خاک از منبع کلرید سدیم)، مس در چهار سطح (۰، 5/2، 5 و 5/7 میلیگرم مس در کیلوگرم خاک از منبع سولفات مس) و دو رقم پسته ( بادامی زرند و قزوینی)، در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در گلخانه اجرا شد. نتایج نشان داد، کاربرد 3200 میلی گرم کلرید سدیم در کیلوگرم خاک موجب کاهش میزان تعرق و هدایت روزنهای به ترتیب به میزان 69 و 16 درصد نسبت به شاهد گردید، درحالیکه بر میزان فتوسنتز تأثیر معنیداری نداشت. همچنین کاربرد 5 میلیگرم مس در کیلوگرم خاک حداکثر میزان فتوسنتز را بهدنبال داشت. باآنکه میزان فتوسنتز در رقم قزوینی بیشتر از رقم بادامی بود، ولی میزان تعرق و هدایت روزنهای در رقم بادامی بهطورمعنیداری بیشتر از رقم قزوینی گردید. در تمام سطح شوری، فعالیت آنزیم سوپراکسیددسموتاز با افزایش عنصر مس، افزایش معنی داری حاصل کرد. افزایش شوری باعث کاهش ضخامت پارانشیم پوست، حلقه آوند آبکش و تعداد کانالهای رزینی ساقه و ریشه گردید، در حالیکه ضخامت مغز ساقه را افزایش داد. مصرف مس در شرایط شور باعث کاهش ضخامت لایه آوند چوب و افزایش ضخامت لایه آوند آبکش ساقه شد.
واژههای کلیدی: شوری، پسته، مس، فتوسنتز
