کاربرد فناوری ردیابی ایزوتوپی در مدیریت کود نیتروژنی در گیاه چغندرقند

نوع مقاله : مقالات پژوهشی

نویسندگان

چکیده

در مطالعه حاضر روشهای مختلف آبیاری با استفاده از فناوری ردیابی ایزوتوپی مورد ارزیابی قرار گرفت تا فرایند بازیابی نیتروژن توسط گیاه چغندرقند مورد بازبینی قرار گیرد. تیمارهای مورد مطالعه شامل: کود آبیاری قطره ای (1T) کود آبیاری بارانی (2T) آبیاری بارانی (3T) و آبیاری فارو (4T) می باشند. نتایج نشان دهنده این است که در غده های تحت تیمار 1T، نیتروژن اسید آمینه ای، نمکهای (K و Na) زیاد بوده و کمترین شکر سفید تولید شده مربوط به این تیمار می باشد. تیمارهای آبیاری بارانی (2T و 3T) نسبت به سایر تیمارها محصول ریشه و شکر بیشتری تولید کرده-اند. ریشه های تحت تیمار 2T بیشترین نیتروژن، رطوبت و نمک را برداشت کرده است و در نتیجه بیشترین میزان قند ملاس را در واحد سطح مزرعه در بین همه تیمارها به خود اختصاص داده است. تغییر روش اعمال کود در تیمارهای آبیاری بارانی (3T) موجب کاهش نمکهای غده شده و کاهش این نمکها گرایش به تغییر رنگ شکر سفید و تولید شکر ناخالص را کاهش داده است. ریشه های تحت تیمار 4T کمترین وزن تازه و ناخالصی ریشه را دارند. طولانی شدن دوره کوددهی از اوایل خرداد تا پایان مرداد باعث افزایش عناصر کودی در محیط ریشه و جذب ناچیز آن شده و متعاقب آن نیتروژن آمینو اسیدی و قند ملاس در غده افزایش و شکر سفید (قابل استحصال) کاهش یافته است. در کل استفاده از روش آبیاری بارانی و اعمال تیمار کودی در ابتدای دوره کشت، برای کشت این گیاه مناسب به نظر می رسد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Application of Isotope Trace Technology in the Management of Nitrogen Fertilizer to Improve Sugar Productivity of Sugar Beet Plant under Different Irrigation Systemsr

نویسندگان [English]

  • M.A. Mousavi Shalmani
  • A. Khorasani
  • N. Pirvali Bieranvand
  • M. Noori Mohammadiye
  • A. Eskandari
  • S.M. Mohati
چکیده [English]

Nitrogen (N) is the most usually used crop nutrient which represent importance of the efficient use of nitrogen fertilizers. At this study, the optimum fertilizer application pattern by using of 15N isotope technique in different irrigation systems and the influence of the fertilizer application time on amino-N accumulation in roots has been investigated. The experimental design was a randomized complete block (sampling method) design with four main treatments (irrigation methods) and three replications (unit area 144 m2). Irrigation treatments include: T1; surface drip fertigation, T2; sprinkler fertigation, T3; sprinkler irrigation T4; furrow irrigation. In the middle of the each plot an area about 1- 2 m2 (15 plants) was allocated as isotopic sub plot. Results indicated that the least tendency to utilize the fertilizer sources was related to the fertigation treatments. Despite the highest root weight, treatment T2 is not recommended to use. The method of application of fertilizers in treatment T3 lead on to the highest nitrogen uptake efficiency and pure sugar. The method of application of fertilizers in T1 and T2 increase the rate of α-amino acid N in the sugar beet roots and decrease their quality. Treatment T4 produced relatively high quality roots that confirm the method of application of fertilizer in treatment T3. In the weather condition of central Iran, during the sugar beet growing season, the application of fertilizer should be begun 45 days after sowing seeds and must be completed within one month. Occurrence of isotopic fractionation phenomenon cause that the average percentage of labeled nitrogen fertilizer (Ndff %) in underground and aerial parts of the plant considered to be 20.1 and 16.1% respectively.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Irrigation systems
  • 15N
  • Sugar beet
  • Sugar